A miał być przełom...

Irlandczycy chyba ostatnio stracili entuzjazm przygotowań do kolejnych edycji Eurowizji. Kiepskie wyniki i spadające zainteresowanie rodzimej publiczności nie zadziałały zbyt motywująco na decydentów RTE. Miała być głęboka reforma formatu selekcji – skończyło się na wyeliminowaniu z dotychczasowego mentorów z wolną ręką w wyborze uczestników programu. Miał być otwarty konkurs z dużymi nazwiskami – jest... jest piątka finalistów EuroSong 2015:

Nikki Kavanagh - Memories

Kat Mohan - Anybody got ashoulder

Alex Saint & MJ's - She's so fine

Erika Selin - Break me up

Molly Sterling - Playing with numbers

Jedyną kojarzoną postacią tej piątki jest Nikki Kavanagh, w ESC 2010 w chórku, rok później w pokonanym polu irlandzkiego finału narodowego. Pochodzący z Zambii Alex Saint też zna już formułę EuroSong. Z kolei Erika Selin to zaciąg ze Szwecji. Erika dotarła do finału tamtejszej edycji Idola, w 2010 roku była blisko startu w Melodifestivalen. Piosenkę dla Kat Mohan napisał Charlie McGettigan (ESC 1994). Finał narodowy ponownie odbędzie się podczas specjalnego wydania The Late Late Show. Na kogo postawi Zielona Wyspa? I czy to w ogóle ma jakiekolwiek znaczenie?

Wbrew wszystkiemu

Łotwa też w tym roku postanowiła na zmiany. I tu też chyba najbardziej spektakularną zmianą pozostała... nazwa. Już nie Dziesma a Supernova. Faktycznie, w formacie programu też nastąpiły zmiany. Wczoraj miał miejsce drugi ćwierćfinał programu, a w nim druga dziesiątka kandydatów do wyjazdu do Wiednia:

The Stones - Free Your Mind

Signe - Sweet Girl

Mārtiņš Ruskis & Ginta Krievkalna - Debesis

Ornella - Angel

Rihards Bērziņš - Your Eyes (Jury Choice)

Euphony - Home (Jury Choice)

Riga Metro - High Heels

Katrīna Bindere - Run To You

Markus Riva - Take Me Down (Public Choice)

Aminata - Love Injected (Public Choice)

Zgodnie z nowymi zasadami do kolejnej rundy awansowała najlepsza czwórka. Dwójkę laureatów mogli wskazać jurorzy, kolejną dwójkę widzowie biorący udział w głosowaniu. Na kogo postawili tym razem? W grze pozostali Rihards Bērziņš i Euphony (wskazani przez jury) a także Markus Riva i Aminata (to ich wsparli widzowie). Przed nami teraz półfinał, w nim ósemka wykonawców zmierzy się w boju o cztery miejsca w finale.

Edgaras zgnębiony

Wczoraj jeszcze była nadzieja dla Edgarasa Lubysa na dołączenie do litewskiej ekipy w Wiedniu. On sam odpadł z rywalizacji wokalistów, ale w grze była nadal jego piosenka. Niedługo – Not Perfect, wraz z sześcioma innymi utworami właśnie zniknęła z listy potencjalnych konkursowych utworów. Mia, Monika i Vaidas w sobotę zaprezentują następujące trzy utwory:

Dangerous

This time

The Right Way

Po prezentacji wybrany zostanie utwór, który usłyszymy w Wiedniu. Tydzień później zapadnie decyzja, kto zwycięski utwór wykona. Chyba, że jednak należy się spodziewać duetu.

Na południe od Alp

Jutro startuje starszy brat Eurowizji. W kategoriach Giovani i Campioni rywalizować będą początkujący i uznani bywalcy włoskich scen muzycznych. Pięć kolejnych wieczorów we Włoszech upłynie pod znakiem SanRemo 2015. To już 65. odsłona najważniejszego festiwalu muzycznego Italii. W roli prowadzących zobaczymy dwie zdobywczynie Grand Prix sprzed lat. Jak same żartowały na konferencji prasowej, dla Emmy Marrone to banicja po blamażu na Eurowizji, a Arisa to awaryjna reprezentantka Włoch na następny konkurs na wypadek, gdyby zwycięzca odrzucił ofertę RAI. Wątków związanych z Eurowizją będzie więcej, a ten najgłośniejszy to występ zwyciężczyni ESC sprzed roku. Obecność Conchity Wurst w SanRemo budzi kontrowersje, bo poprzedziła ją nie tylko akcja wspierająca pomysł zaproszenia jej na festiwal, ale też seria apeli i petycji wyrażających sprzeciw wobec pokazywania „kogoś takiego” w telewizji, w programie, który oglądają dzieci... 

Ralph – Mr. Eurovision (15)

Przed nami dwa ostatnie odcinki cyklu poświęconego legendarnemu kompozytorowi przebojów Eurowizji. W tych dwóch odsłonach zaburzymy nieco chronologię podróży. Dziś przyjrzymy się piosenkom Ralpha Siegela, które w latach 2010-2014 startowały w finałach narodowych, ale na różnym etapie rywalizacji przegrywały. Ostatni  odcinek będzie poświęcony trzem ostatnim (jak dotąd) startom jego kompozycji w ESC.

W 2010 roku Legenda spotkała się z legendą. Piosenka Siegela znalazła się w stawce finału narodowego kraju, który dzierży dumnie rekord liczby wygranych konkursów. Niestety, utwór Rivers of Silence w wykonaniu Lee Bradshow’a nie zyskał uznania jurorów i widzów RTE. Skończył na piątym, ostatnim, miejscu a do Oslo pojechała gwiazda sprzed lat - Niamh Kavanagh. Bez sukcesu.

Rok później Ralph Siegel otwarł aż trzy fronty. Wystawił swoje utwory w selekcjach w Portugalii, na Malcie i w Mołdawii. Najszybciej skończył się wyścig na zachodzie. Piosnka Não estamos sós i jej wykonawca, Emanual Santos, zajęły 20 pozycję w głosowaniu internetowym stanowiącym przepustkę do finału narodowego (w którym miejsc było tylko 12). O zwycięzcach finału nie ma co mówić... Nieco lepiej było na Malcie – tu kompozycję Siegela reprezentowała Domenique. Wprawdzie utwór I'll follow the sunshine zakończył rywalizację na półfinale, to jednak wokalistka jeszcze kilkukrotnie próbowała szczęścia. Zdecydowanie najlepszy wynik Ralph Siegel osiągnął w Mołdawii. Nie wygrał, ale 7 miejsce to już coś... Valeria Tarasova (fot.) wyśpiewała tę lokatę piosenką This Is My Life.

Rok 2012 potwierdził dwie tendencje w wyborach krajów, w których zgłaszał swoje kompozycje, i wykonawców, którym je powierzał. Pierwsza, to odkrywanie nowych lądów. Po raz drugi postawił na Mołdawię – duet Irina Tarasiuc & MC Gootsa z piosenką Save a Little Sunshine (w tytułach też niewiele się zmienia) uplasował się na 6 pozycji. Kolejną odkrytą krainą została Ukraina. W finale narodowym w Kijowie usłyszeliśmy utwór Mondo blu w wykonaniu Oksany Nesterenko. Efekt? Bardzo dobry, 3 miejsce – zabrakło niewiele. Druga tendencja to przyciąganie legend. Przed Eurowizją w Baku ta sięgnęła chyba szczytu. Oto w finale w Szwajcarii została zaprezentowana ballada w starym stylu, C'était ma vie. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie duet twórcy i wykonawcy utworu. Autorem jest oczywiście Ralph Siegel, a o prezentację na scenie zadbała, powracająca po latach, zwyciężczyni pierwszej edycji ESC – Lys Assia. Niestety, gwiazdorski duet nie zwojował zbyt wiele. Krytykę występu ciężko przeżyła zwłaszcza wokalistka.

Mogłoby się wydawać, że kiepski odbiór poprzedniego wejścia powstrzyma Ralpha i Lys przed podjęciem drugiej próby. Tymczasem już w kolejnym roku na platformie internetowej zbierajacej zgłoszenia do szwajcarskiego finału pojawiła się kolejna piosenka autorstwa Siegela z wokalem Assii. Nowością było zaproszenie do współpracy hiphopowej formacji New Jack. Efektem tej współpracy była piosenka All in Your Head, spora popularność wśró fanów ESC i... brak miejsca w finale. Część obserwatorów w zdobytej popularności widzieli szansę na próbę wprowadzenia utworu na Eurowizję z jakiegoś innego kraju. I do pewnego stopnia mieli rację...

W ubiegłym roku w internetowym etapie szwajcarskich eliminacji również pojawiła się piosenka Ralpha Siegela. Tym razem Over the Limit w wykonaniu albańskiej solistki, Edony Gjinaj. Jednak i ona nie zyskała uznania głosujących online.

To pewnie nie koniec działalności naszego bohatera – pytanie, ile jeszcze jego utworów usłyszymy w krajowych eliminacjach, i gdzie będzie próbował swoich sił.

cdn.

To Jego Czas?

Po sukcesach Anouk i The Common Linnets chyba mało kto spodziewa się gwałtownej zmiany kursu holenderskiego nadawcy w kwestii poszukiwań kolejnego reprezentanta kraju na Konkurs Piosenki Eurowizji. Właściwie jasne jest, że należy się go spodziewać raczej wśród rodzimych gwiazd, niż debiutantów. Ostatnio na rynku prasowym w Holandii pojawiły się doniesienia o tym, jakoby liderem rankingu stacji AvroTros miał być pop-soulowy wokalista i producent muzyczny, Alain Clark, syn wokalisty zespołu Dane and the Dukes of Soul. Jak dotąd największym sukcesem jest właśnie duet Alain & Dane Clark pod tytułem Father and Friend. Dzienniki twierdzą, że obie strony są zainteresowane współpracą i, choć kontrakt nie został podpisany, to czekamy tylko na potwierdzenie wyboru. Nie byłby to pierwszy kontakt Clarka z ESC – w 2012 roku napisał on tekst utworu Take Me As I Am, który w holenderskim finale narodowym wykonał Ivan Peroti (zajmując 3. miejsce). Ze strony nadawcy jedynym dotychczasowym potwierdzeniem są nazwiska komentatorów ESC 2015 (w tej roli wystąpią Cornald Maas i Jan Smit) i tajemniczy komentarz, że Alain Clark jest jedną z branych pod uwagę ewentualności.

Czas na zmiany!

Wiele wskazuje na to, że spore zmiany zajdą w irlandzkich przygotowaniach do Eurowizji. Fatalne wyniki w ostatnich latach i fala krytyki, jaka przetoczyła się przez Zieloną Wyspę po tegorocznym występie, najpewniej zmusi władze RTE do zmiany sposobu wyboru reprezentanta. Jeśli nie Late Late Show to co? Pomysłem ma być nowy muzyczny projekt RTÉ One pod tytułem The Hit. Program ma służyć znalezieniu potencjalnego przeboju, w tym celu w każdym odcinku szóstka twórców przygotowuje wersje demo swoich piosenek. Wszystkich propozycji wysłuchuje dwójka zaproszonych wykonawców (znanych na lokalnym rynku) i na tej podstawie wybiera dwa utwory, nad którymi chce pracować. Po spotkaniu z twórcami wykonawcy wybierają jedną piosenkę, nagrywają ją i wykonują ją w programie na żywo (wtedy dopiero autorzy piosenek poznają decyzję gwiazd). Kolejny tydzień jest dla dwóch wybranych piosenek próbą ognia – do finału dostaje się ta, która w ciągu tygodnia zdobędzie większą popularność. W odcinku finałowym pięć najlepszych utworów jest wykonywanych raz jeszcze z towarzyszeniem RTE Concert Orchestra i w głosowaniu publiczności wyłaniany jest zwycięzca sezonu. W pierwszej edycji zwyciężył Finbar Furey i ballada The Last Great Love Song. W finale uległ mu m.in. Johny Logan (ESC 1980, 1987) z piosenką Prayin, a we wcześniejszym etapie programu poległ Brian Kennedy (ESC 2006) z Try. Informacje dotyczące drugiej odsłony widowiska mają być znane w najbliższym czasie. Entuzjastą wykorzystania formatu do wyboru kolejnego reprezentanta Irlandii na ESC ma być m.in. Nicky Byrne (ex-Westlife), współgospodarz programu.

Odbrażeni?

Przez ostatnie dwa lata Eurowizja odbywała się bez udziału reprezentantów Turcji. Oficjalnie miało to związek z niezgodą na wprowadzane zmiany w regulaminie konkursu (w tym wprowadzenie głosowania jury i zasadę Big5). W maju tego roku przedstawiciele TRT wykazali się też refleksem w wyrażaniu swojego oburzenia zwycięstwem Conchity Wurst. A jednak pojawiają się plotki o tym, jakoby w Wiedniu miał się pojawić następca Cana Bonomo (ESC 2012). Co więcej, miałby on zostać nawet wybrany. Podejrzanym ma być solista, Kenan Williams. To on miał podobno pierwotnie jechać do Baku, ale ze startu wtedy wyeliminowała go choroba. Czy tym razem plotki okażą się prawdą i znów zobaczymy turecką flagę w transmisji ESC 2015?

• Wybór reprezentanta na przyszłoroczny konkurs już we wrześniu obiecują Gruzini – ma to zatrzeć kiepskie wrażenie po problemach z głosowaniem tego kraju podczas ESC 2014.
• Do Wiednia w barwach Rosji ma pojechać zwycięzca trzeciej edycji programu Golos (rosyjskiej wersji The Voice of...). Podobne zapowiedzi słyszeliśmy już w 2013 roku, kiedy do Szwecji miał jechać zwycięzca pierwszej odsłony programu, decyzję tę anulowano po to, by ostatecznie do Malmö wysłać Dinę Garipovą... laureatkę pierwszej edycji Golos. Wśród trenerów programu jest nadal Dima Bilan (ESC 2006, 2008).
• Wciąż trwa głosowanie w dwóch plebiscytach Eurovision Song Comedy: Władcy Preselekcji 2014 i Władcy Preselekcji Polska 2003. Zapraszam serdecznie do udziału!

Imponujący debiut

Koniec kwietnia to kolejna eurowizyjna okrągła rocznica. Rocznica wyjątkowo ważna dla miłośników Eurowizji z Polski. Dokładnie 20 lat temu scena w Point Theatre w Dublinie była tłem debiutu, i jednocześnie największego sukcesu, reprezentanta Polski w konkursie. Był to najbardziej udany debiut w historii Eurowizji (a dla tych, którzy serbskiego występu z 2007 roku nie uznają za debiut, jest tak po dziś dzień). Dwie dekady temu Eurowizja znów była w momencie przełomowym.

W Polsce najgłośniej mówi się o rocznicy polskiego otwarcia, ale 30. kwietnia 1994 roku swoją drogę w Konkursie Piosenki Eurowizji rozpoczęli i inni. Tamtego wieczoru debiutantów było aż siedmioro. Ovidijus Vyšniauskas był pierwszym reprezentantem Litwy ale jego jedynym osiągnięciem było miejsce w gronie wykonawców nagrodzonych null points. Niewiele lepiej poradziła sobie reprezentantka Estonii, Silvi Vrait. Za wykonanie Nagu merelaine dostała zaledwie 2 punkty. Kolejnym krajem, który 20 lat temu stał na progu, ostatnio wyjątkowo udanej, drogi w konkursie, była Rumunia. Debiut nie wypadł bardzo okazale – dziś 21 miejsce uznanoby za porażkę. A właśnie taką pozycję zajął Dan Bittman i utwór Dincolo de nori. Jeszcze większą sensacją byłaby dziś pozycja reprezentacji Słowacji. Nasi południowi sąsiedzi, reprezentowani przez grupę Tublatanka, w Dublinie wywalczyli pozycję nr 20. Od ubiegłego roku nie mamy okazji słuchać następców piosenki Nekonečná pieseň. Kolejnym krajem, który w ostatnich latach radzi sobie świetnie a przed dwiema dekadami, z umiarkowanym sukcesem, ruszał w eurowizyjny bój, jest Rosja. Niezwykła kreacja Youddiph zapadła w pamięć widzów mocniej, niż utwór Vječnij stranjik, ale miejsce w czołowej dziesiątce (9.) zostało osiągnięte. Tuż za podium ulokował się kolejny debiutant – 4. pozycja przypadła Węgrom. I to właśnie Friderika była pierwszą sensacją głosowania 39. Konkursu Piosenki Eurowizji. Po pierwszych trzech głosowaniach (Szwecja, Finlandia i Irlandia) Węgrzy byli liderami wyścigu z kompletem dwunastek na koncie. Ogólnie utwór Kinek mondjam el vétkeimet? Został nagrodzony najwyższymi notami czterokrotnie (do pierwszych trzech krajów dołączyła jeszcze Polska).

W końcu najwyżej sklasyfikowany debiut tamtej edycji. Stwierdzenie, że Polska w Dublinie otarła się o zwycięstwo, byłoby oczywiście nadużyciem, ale wcale nie oznacza to, że szans na Grand Prix nie było. Niewiele brakowało, a tego sukcesu by nie było. Wszystko przez wydarzenia z próby generalnej. Tam Edyta Górniak, zamiast konkursowej, polskojęzycznej wersji piosenki To nie ja, wykonała część utworu po angielsku. Uprawnione w tej sytuacji protesty rywali zawisły w powietrzu. Kompozycja Stanisława Syrewicza do słów Jacka Cygana została nagrodzona 166 punktami i drugą lokatą.

Oddzielny rozdział historii Eurowizji pisali wtedy gospodarze konkursu. W 1994 roku Irlandczycy mieli na koncie już pięć wygranych w tym dwie pod rząd (1992 i 1993). Księgowi RTE drżeli o wynik kolejnej Eurowizji (i stan kasy nadawcy odczuwającego, kiepską wówczas, kondycję irlandzkiej gospodarki). Okazało się, że Zielona Wyspa po raz trzeci z rzędu musiała ponieść koszty organizacyjne. 226 punktów – tyle wystarczyło, by Paul Harrington & Charlie McGettigan z niepozorną balladą Rock'n' roll kids.

30 kwietnia 1994 to data przełomowa dla międzynarodowej, ogromnej, kariery uczestników tamtej Eurowizji. Nie chodzi o nikogo ze stawki konkursowej, a o grupę tańca irlandzkiego Riverdance, która wystąpiła w IntervalAct (a do dziś wielokrotnie zjeździła cały świat wzdłuż i wszerz ze swoimi pokazami).

Elektryczny finał

We wczorajszym, pełnym emocji i zażartych sporów (choć niekoniecznie dotyczących muzyki) finale narodowym w Irlandii zwyciężyły Can-linn i Kasey Smith z piosenką Heartbeat. Jurorzy i widzowie byli w swoim werdykcie zgodnie stawiając na zwycięską piosenkę. W pokonanym polu pozostawiły piosenki The Movie Song i You Don't Remember Me (pozostałe dwa utwory nawet przez chwilę nie liczyły się w głosowaniu). Czy zwycięski utwór to szansa na nawiązanie do najlepszych tradycji irlandzkich startów, czy raczej materiał na porażkę porównywalną do tej ubiegłorocznej?

Spięcia i napięcia

Irlandia już od kilku lat wybiera swoich reprezentantów w finale narodowym Eurosong wplecionym w specjalne wydanie The Late Late Show. Nikt inny jeszcze nie odważył się połączyć muzycznego konkursu z talk show. Mówi się, że takie programy są mało atrakcyjne ze względu na ilość prowadzonych rozmów, w których gubi się ta muzyczna część. Tym razem, przynajmniej na początku, było podobnie. Louis Walsh, Eoghan McDermott, Maia Dunphy i Linda Martin (ESC 1984 i 1992) jako zaproszeni do studia komentatorzy omawiali aktualne znaczenie Eurowizji, szukali przyczyn irlandzkich porażek, w końcu komentowali występy kandydatów do wyjazdu do Kopenhagi. Niektórym poważnie się oberwało, inni mieli więcej szczęścia (albo po prostu dali lepsze występy). Prawdziwa akcja ruszyła jednak tuż przed ostatnią prezentacją konkursową. Kiedy do głosu dostał się ostatni z mentorów, Billy McGuiness, zamiast zapowiedzieć swoją uczestniczkę (była to Laura O'Neill), zaatakował Walsha twierdząc, że jego obecność to nieuczciwe wsparcie i zachęta do głosowania na Eoghana Quigga (uczestnika X-Factor, gdzie Louis jest jurorem) i Kasey Smith (z którą pracował jako menedżer). Te zarzuty rozwścieczyły Lindę Martin, która postanowiła udzielić mentorowi ostrej reprymendy ( i szybko została wpisana w towarzysko-biznesowy układ jako członek zakulisowej ekipy Walsha w X-Factor i mentorka Jedward, jego podopiecznych z programu, w 2011 roku), z czego wywiązała się ogólna pyskówka. I kiedy wydawało się, że sytuacja wróciła do normy, po swoim występie z wiązanką zwycięskich irlandzkich utworów z ESC, do sprawy nawiązał Johny Logan. W rozmowie z prowadzącym program Ryanem Tubridy, wziął stronę McGuinessa, choć nawiązał głównie do wsparcia, jakiego Quiggowi udzielił w mediach społecznościowych Niall Horan z grupy One Direction. Szkoda tylko, że w całej kłótni zagubił się występ podopiecznej Billy’ego. Tym bardziej, że Laura O'Neill dała jeden z lepszych występów wieczoru. Tytuł piosenki, You Don't Remember Me, okazał się proroczy.

1.03 | godz. 19:30 | Selecţia Naţională (Rumunia) [F]

W Braszowie do walki o prawo reprezentowania Rumunii na 59. Konkursie Piosenki Eurowizji stanie dwunastka kandydatów. Niekwestionowanymi faworytami finału są Paula i Ovi (ESC 2010) i ich piosenka Miracle. Ich pozycja wydaje się pewna, pomimo głosów zmęczenia intensywną promocją (wcale nie tak genialnego) utworu. Kto więc może zagrozić gwiazdom Eurowizji? Może gwiazda talent show, Ştefan Stan? Wieczorem wszystko będzie jasne. Program poprowadzi Nicolle Stanese, a o wyniku zadecydują jurorzy i widzowie.

Transmisja: [TVR] [esctv]

[WYNIKI] Rumunię na najbliższej Eurowizji reprezentować będą Paula Seling & Ovi. 

1.03 | godz. 20:00 | Eurovizijos (Litwa) [F]

Od tygodnia wiemy już, że litewskim utworem konkursowym w Kopenhadze będzie Attention. Dziś, w ostatnim odcinku eliminacyjnego maratonu za naszą wschodnią granicą wybrany zostanie wokalista, który w Danii tę piosenkę zaśpiewa. Szansę na wygraną mają wciąż Mia, Vilija Matačiūnaitė i Vaidas Baumila. Za największą faworytkę uchodzi Vilija, która jest współautorką zwycięskiej kompozycji. Na kogo postawią jurorzy? I czy werdykt widzów potwierdzi ich decyzję?

Transmisja: [LRT] [esctv]

[WYNIKI] Vilija Matačiūnaitė reprezentantką Litwy. W Kopenhadze zaśpiewa swoją piosenkę, Attention.

1.03 | godz. 20:00 | Melodifestivalen (Szwecja)

Także w Szwecji jesteśmy już coraz bliżej finału, od ostatecznego starcia dzieli nas jeszcze dzisiejsza runda ostatniej szansy. Ósemka wykonawców z miejsc 3-4 czterech półfinałów stanie dziś do walki o dwa ostatnie miejsca w finałowej stawce. Skład i zasady tej rundy opisywałem już wcześniej. Niemal pewniakiem do awansu jest Helena Paparizou, ale wiemy, ze w Melodifestivalen nie takie sensacje stawały się faktem. W sobotni wieczór scena w Lidköping przyjmie aż dwie zwyciężczynie ESC, poza Paprizou w konkursie jako gość specjalny wystąpi Emmelie de Forest (ESC 2013). Tym razem bez fletu (pamiętamy, ze wszystkie szwedzkie flety spłonęły w pierwszym półfinale) zaprezentuje swoją zwycięską piosenkę i tę napisaną na tegoroczną Eurowizję, Rainmaker.

Transmisja: [SVT] [melfest]

[POJEDYNKI] Outtrigger zmierzy się z Heleną Paparizou w pierwszym duecie. Drugi duet tworzą Linus Svenning i Martin Stenmarck.
[WYNIKI] W pojedynkach zwyciężają i stawkę finału uzupełniają Helena Paparizou i Linus Svenning.

1.03 | godz. 20:35 | Eesti Laul (Estonia) [F]

Dwa półfinały wyłoniły dziesiątkę finalistów estońskich eliminacji. Wśród nich Sandra Nurmsalu (Estonia; ESC 2009) i Lenna (Szwajcaria; ESC 2005). Główną faworytką jest wokalistka, która w Moskwie wyśpiewała Estonii wysokie miejsce w finale przełamując fatalną passę kolejnych reprezentantów bałtyckiego kraju. W Estonii mają dobre wspomnienia Kopenhagi sprzed 13 lat (na stadionie Parken to oni świętowali wygraną), czy w tym roku mają materiał, który może do tamtych osiągnięć nawiązać?

Transmisja: [ETV] [esctv]

[SUPERFINAŁ] Tylko Tanja i Super Hot Cosmos Band pozostają w grze!.
[WYNIKI] Tanja jedzie do Kopenhagi z piosenką Amazing.

Rekordziści liczą na...

20 lat temu na Eurowizji byliśmy świadkami nie tylko debiutu krajów Europy środkowo-wschodniej w konkursie, ale też byliśmy w samym środku rekordowej serii irlandzkich zwycięstw. Lata 90. uczyniły z Zielonej Wyspy niedościgłego lidera klasyfikacji zdobywców Grand Prix, przyniosły też niewiarygodną serię triumfów. Reprezentanci Irlandii zwyciężali w trzech kolejnych edycjach ESC, a po rocznej przerwie do kolekcji dorzucili jeszcze jedną wiktorię. Potem jednak nastały chude lata dla Irlandczyków i trwają aż dotąd. Od kilku lat kolejni reprezentanci są wybierani według tego samego formatu: piątka uznanych osobistości rodzimego rynku muzycznego wybiera swoich przedstawicieli i ich konkursowe piosenki, a głosowanie widzów i regionalnych składów jurorskich wyłania najlepszego z nich. Areną decydującej potyczki jest specjalne wydanie talk-show pt. Late Late Show. Nie inaczej będzie i w tym roku. Wczoraj podano nazwiska wybrańców i tytuły konkursowych piosenek:

Patricia Roe - Don't hold on (Mentor: Valerie Roe)

Eoghan Quigg - The movie song (Mentor: Mark Murphy)

Can-linn feat Kasey Smith – Hearbeat (Mentor: Hazel Kaneswaran)

Andrew Mann - Be mine (Mentor: Cormac Battle)

Laura O'Neill - You don't remember me (Mentor: Billy McGuinness)

Skąd wzięli się kandydaci? Patricia Roe to dwukrotna uczestniczka irlandzkich finałów narodowych, starała się o wyjazd na konkurs w 1992 i 1993 roku (zajmując odpowiednio drugie i trzecie miejsce), a więc w czasie zwycięskiej passy Irlandii. Prywatnie jest siostrą swojej mentorki, Valerie. Wybrany przez Marka Murphy’ego Eoghan Quigg ma za sobą udany start w piątej edycji programu X-Factor, zajął tam 3 miejsce (przed m.in. ubiegającą się o możliwość reprezentowania Hiszpanii w ESC Ruth Lorenzo), czy podopieczni Simona Cowell’a i Danni Minogue sprzed lat spotkają się ponownie w Kopenhadze? Z kolei Andrew Mann zna już format wykorzystujący Late Late Show, w 2012 roku brał już udział w eliminacji i uległ tylko deutowi Jedward. Tym razem się uda? Dziś dostaniemy nieco wiecej danych niezbędnych do oceny szans poszczególnych pretendentów do tytułu reprezentanta najbardziej utytułowanego kraju Eurowizji. W pierwszym i drugim programie irlandzkiego radia swoje premiery będą miały konkursowe piosenki, to już wczesnym popołudniem.
[!] Wszystkich piosenek można już wysłuchać (wystarczy kliknąć w tytuł utworu). Polecam też Waszej uwadze stronę jednego z uczestników programu, Eoghana Quigg'a.

• Trwają próby drugiego półfinału Melodifestivalen. Dziś na stronie programu będą się pojawiać relacje z prób, w tym minutowe nagrania ich przebiegu.
• Format fińskich eliminacji UMK z roku na rok zyskuje coraz wyższe oceny międzynarodowych obserwatorów. Niestety, odwrotnie proporcjonalne jest zainteresowanie rodzimej publiczności. Program gromadzi niepokojąco niską publiczność przed odbiornikami.
• Ekipa DR nagrała już materiał do pierwszej pocztówki tegorocznej Eurowizji. Zdjęcia odbywały się w Wiedniu.
• Przypominam o głosowaniu w plebiscycie Song of the Decade 1981-1990. Do zamknięcia głosowania w czwartym ćwierćfinale brakuje dwóch osób!
• Cały czas otwarte są zgłoszenia do plebiscytu Władcy Preselekcji 2014. Każdy może zgłosić dowolną liczbę kandydatów w każdej chwili.
• [!] Była próba manipulacji wynikami ESC 2013. Została ona udaremniona przez zastosowane procedury bezpieczeństwa, niezgodne z regulaminem głosy zostały unieważnione. Nie znaleziono dowodów, które wiązałyby z incydentem któregoś z nadawców uczestniczących w konkursie - ogłosiła dziś Grupa Referencyjna EBU.
• [!] Jednocześnie od tego roku zaostrzeniu ulegają sankcje, jakie mogą spotkać nadawcę, na terenie którego wykryta zostanie próbuja wpływania na wyniki w niedozwolony sposób. W takiej sytuacji automatycznie uruchomione zostaną procedury karne, których konsekwencją może być nawet trzyletnie wykluczenie z Eurowizji.

Au revoir!

François Deguelt

(1932-2014)

Francuski piosenkarz, dwukrotny reprezentant Monako w Konkursie Piosenki Eurowizji. Po raz pierwszy wziął udział w konkursie w jego piątej edycji w 1960 roku. W Londynie wykonał utwór Ce soir-là i, w gronie 13 krajów zajął trzecie miejsce (za Jacqueline Boyer z Francji i Bryanem Johnsonem reprezentującym gospodarzy). Powrócił po dwóch latach, tym razem gospodarzem Eurowizji był Luksemburg. W 1962 roku udało się mu poprawić osiągnięcie z Wielkiej Brytanii, zajął miejsce drugie (i po raz kolejny uległ reprezentacji Francji, która zdobyła Grand Prix). Drugą konkursową kompozycją Deguelt była ballada Dis rien. Jeszcze do niedawna był aktywny artystycznie i koncertował we Francji i za granicą. Warto zaznaczyć, że François Deguelt jest jednym z czwórki wykonawców, którzy, uczestnicząc w ESC kilkukrotnie, nigdy nie opuścili podium rywalizacji nie wygrywając jej – poza nim dokonali tego jeszcze Cliff Richard (Wielka Brytania ESC 1968 i 1973), Katja Ebstein (Niemcy ESC 1970, 1971 i 1980) i Željko Joksimović (Serbia i Czarnogóra ESC 2004, Serbia 2012). Zmarł wczoraj w wieku 81 lat (nieco ponad miesiąc po swoich urodzinach).

до свидания!

Yelizaveta Zarbatova

(1926-2014)

Kilka dni temu zmarła również najstarsza członkini zespołu Buranovskiye Babushki (Rosja ESC 2012). Co prawda, ze względów regulaminowych, na scenie w Baku się nie pojawiła, ale uczestniczyła w produkcji Party for Everybody. Zmarła 13 stycznia w wieku 87 lat – pochowano ją w rodzinnym Buranowie.

Niepomyślna diagnoza

To jeszcze nie koniec kiepskich wieści dotyczących byłych uczestników Eurowizji. Kilka dni temu media zajmujące się konkursem obiegła informacja o diagnozie medycznej, jaką usłyszał Joe McCaul, ½ duetu Donna & Joe (Irlandia ESC 2005). Okazuje się, że wokalista cierpi na stwardnienie rozsiane. Choć diagnoza, jaką usłyszał pod koniec ubiegłego roku była dla niego dużym ciosem i na pewien czas przykuła go do wózka inwalidzkiego, nie chce się poddać i planuje nadal pracować przy produkcji musicalu Grease i kontynuować próby wraz ze swoim nowym zespołem: Ja mam SM, ale SM nie ma mnie. Żyję tu i teraz, nie myślę o tym, co będzie za rok – mówi.

Stabilna Zielona Wyspa

Swoje selekcyjne plany ogłosili Irlandczycy. Ci, którzy spodziewali się rewolucji, będą zawiedzeni. Mimo, że w tym roku start Ryana Dolana trudno uznać za udany, to jego następca zostanie wyłoniony w identycznej procedurze. Program The Late Late Show 28 lutego przyszłego roku posłuży za scenerię finału narodowego, w którym piątka mentorów wystawi swoich wybrańców. Na poszukiwania nowej nadziei Irlandii ruszyli właśnie:

Billy McGuinness – gitarzysta irlandzkiej grupy rockowej Aslan

Hazel Kaneswaran – wokalistka i autorka piosenek

Cormac Battle – prezenter radiowy i lider formacji Kerbdog

Valerie Roe – menedżerka

Mark Murphy – menedżer

Każde z nich do 3 stycznia musi przedstawić nadawcy wybranego wykonawcę i tytuł konkursowego utworu, miesiąc później RTÉ powinna już dysponować nagraniami utworów, z których 28 lutego widzowie i regionalne jury wybiorą zwycięzcę finału narodowego i kolejnego reprezentanta Zielonej Wyspy. Czy któryś z mentorów daje nadzieję na walkę o najwyższe cele? Czas pokaże.

Helweci odsiewają

Trzej szwajcarscy nadawcy publiczni prowadzą swoje wstępne eliminacje przed finałem narodowym mającym wyłonić następcę grupy Takasa. Jak już wiemy, na platformie internetowej niemieckojęzycznej SRF jest 158 zgłoszeń, na które od 4 listopada będzie można głosować. Wśród kandydatów są: Anett Artani (Cypr; ESC 2006), Daria Kinzer (Chorwacja; ESC 2011) czy Gosia Andrzejewicz (Polska; ESC 2005). Francuskojęzyczna RTS właśnie uruchomiła stronę internetową, na której można posłuchać 33 utworów (wśród nich ponownie propozycja Darii Kinzer), które także od 4 listopada będą poddane pod głosowanie internautów. Stosunkowo najciszej jest o planach włoskojęzycznego nadawcy RSI. Ten, jak dotąd, potwierdził tylko, że otrzymał 18 zgłoszeń, z których wewnętrznie wybierze trójkę do kolejnego etapu. Będzie to runda Expert Check, w której weźmie udział 9 przedstawicieli SRF, 6 reprezentantów RTS i trójka z RSI. Po ich wysłuchaniu komisja ekspertów (bez udziału publiczności wybierze skład finału narodowego, czyli troje finalistów SRF, dwoje RTS i jeden RSI. Runda Expert Check odbędzie się 30 listopada, swoich kandydatów do niej RSI planuje wskazać 13 listopada, a głosowania na obu stronach internetowych kończą się 18 listopada. Finał narodowy jest zaplanowany na 1 lutego przyszłego roku.

Lena, Marco i Kamil wciąż w grze

Coraz bliżej gala MTV EMA Awards 2013 w Amsterdamie. Głosowanie w najbardziej interesującej fanów ESC kategorii Best Worldwide Act weszło już w ostatnią fazę. Znaleźli się w niej m.in. Lena Meyer-Landrut (wygrała w Europie Centralnej z laureatami z Holandii, Belgii i Szwajcarii), Marco Mengoni (najlepszy na zachodzie Starego Kontynentu przed laureatami z Francji, Hiszpanii – Auryn, Portugalii i Grecji) oraz przedstawiciel naszego kraju – grupa Bednarek (w grupie wschodnioeuropejskiej przed laureatami z Węgier, Rosji, Czech i Słowacji, rejonu Adriatyku, Rumunii i Izraela). W ostatniej europejskiej grupie – skandynawsko-wyspiarskiej – wygrał zespół One Direction. Gala 10 listopada.

• Szwedzka prasa prześciga się w ogłaszaniu sensacyjnych informacji o zaproszeniach SVT dla gwiazd rodzimego rynku muzycznego do udziału w Melodifestivalen. Mieli je otrzymać m.in. Avicii (współtwórca We write a story), Alcazar (wielokrotnie w MF) czy Ola Salo (lider The Ark; ESC 2007). Z kolei Agneta Fätskog (ex-ABBA; ESC 1974) miała wysłać swoje zgłoszenie do otwartego konkursu.
• Jaki jest sposób na tchnięcie życia w dogorywający od lat projekt Junior Eurovision Song Contest? Zagospodarować jego zwycięzcę w czasie „dorosłej” Eurowizji. Taki plan ma zostać zrealizowany już w Kopenhadze.
• 22 listopada mija termin wstępnego potwierdzenia startu w ESC 2014. Do tego czasu powinna się wyjaśnić sytuacja m.in. Polski (choć ta wydaje się być już niemal przesądzona) i Grecji.
• Wszelkie oferty pomocy z zewnątrz odrzucił nadawca cypryjski. Reprezentanta wyspy w Kopenhadze nie będzie.

Zielony Johny

W pełni sezonu preselekcyjnego taka informacja pewnie nie wzbudziłaby większego poruszenia, ale w środku lata szanse na oddźwięk są sporo większe. To także dobry pretekst, by przypomnieć sobie bohaterów sprzed lat. Bohaterem najnowszych doniesień jest jedna z kluczowych postaci w historii Eurowizji, trzykrotny zwycięzca Eurowizji (w tym dwukrotnie jako wokalista, choć zdaniem gospodyni tegorocznego konkursu także wtedy był na scenie – dowodów brak), Johny Logan. W rozmowie z przedstawicielami portalu Esctoday stwierdził, że przywrócenie na Eurowizji żywej muzyki (orkiestry) mogłoby go skłonić do rozważenia kolejnego udziału w rywalizacji. Warto zaznaczyć, że, choć od pierwszej wygranej minęły już 33 lata, Logan nadal koncertuje w wielu europejskich (i nie tylko europejskich) krajach, wspomniana rozmowa miała miejsce na Malcie. Nic nie wskazuje na to, że w bliskiej przyszłości dojdzie do powrotu muzyków na Eurowizję, więc ta deklaracja twórcy What’s another year, Terminal 3, Hold me now czy Why me? także pozostanie w sferze domysłów i marzeń (?).

Koniec wycieczki

Nowe wiadomości dotyczące zmian w formacje preselekcji docierają z Norwegii. Wbrew zapowiedziom nowy format ma jednak zakładać 3 rundy półfinałowe (po 5 piosenek w każdej; wszystkie mają się odbywać w tym samym miejscu), z każdej awans ma uzyskać najlepsza trójka. Finał, zgodnie z tradycją gościć będzie hala Spektrum w Oslo. Ponadto organizatorzy planują szersze wykorzystanie Internetu w procedurze wyboru i promocji uczestników Melodi Grand Prix. Termin zgłoszeń do norweskich eliminacji upłynie w połowie września, wtedy powinniśmy już znać ostateczny kształt programu i liczbę szczęśliwców, którzy wezmą w nim udział (bo to, czy będzie ich 15, wcale nie musi być jeszcze przesądzone).

Pobudka na Teneryfie

Ubiegłoroczna reprezentantka Hiszpanii, Pastora Soler, nadrabia zaległości wynikłe z przygotowań do Eurowizji. Trwają prace nad kolejnym albumem wokalistki, tymczasem hiszpańskie listy przebojów podbija nowy singiel, Te Despertare, premierę miał już 20. lipca, od kilku dni można oglądać także przygotowany teledysk. Autorami piosenki są Thomas G:son, Tony Sanchez Ohlsson i Eric Bernholm, czyli zespół odpowiedzialny także za eurowizyjne Quedate Conmigo. Zdjęcia do klipu powstały w scenerii Teneryfy, w archipelagu Wysp Kanaryjskich.

Czy to wciąż brzmi dobrze?

Zastanawialiście się kiedyś, co się dzieje z reprezentantem Wielkiej Brytanii z Oslo z 2010 roku? Josh Dubovie, po zamknięciu finałowej stawki piosenką That sounds good to me, na kilka lat wypadł z krajowego rynku, teraz wraca. Od teraz występuje jako Josh James. Nowe otwarcie dla młodego wokalisty to także zmiana stylistyki. Pierwszym przykładem nowego wcielenia Josha jest singiel pod wiele mówiącym tytułem Game over. Pierwsze wejście nieudane, jak będzie z drugim?

Ogień dla wszystkich!

Na koniec coś na ochłodę. W lutym przyszłego roku w Soczi, rosyjskim kurorcie nad Morzem Czarnym, odbędą się XXII Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Zanim jednak do tego dojdzie, będziemy mogli śledzić sztafetę niosącą ogień olimpijski. Bieg ruszy 7. października 2013 roku w Moskwie i, po pokonaniu najdłuższej w historii zimowych igrzysk trasy 65000 km), dotrze 7. lutego przyszłego roku na Stadion Olimpijski w Soczi. W tym biegu znajdzie się i eurowizyjny akcent. W Iżewsku, stolicy Udmurcji, pochodnię z ogniem olimpijskim poniesie Galina Koneva z grupy Buranovskiye Babushki. Być może to nie jedyny taki akcent, lista uczestników tej sztafety nie jest jeszcze zamknięta.

Eurowizja w więzieniu?

Dwa kolejne miasta dołączyły do rywalizacji o możliwość goszczenia eurowizyjnych reprezentacji w przyszłym roku. Do Kopenhagi, Herning (to właśnie to miasto ma być faworytem wyścigu) i Aalborga dołączyły Fredericia i Horsens. W pierwszym z miast areną Konkursu miałoby być centrum kongresowo-wystawiennicze Messe C. Obiekt może pomieścić ok. 8.000 osób, jest więc dość mały, co może osłabiać tę kandydaturę, nie wzmocni jej także fakt, że w tym miejscu organizuje się raczej kongresy i wystawy niż widowiska telewizyjne.Atutem lokalizacji ma być rozbudowana baza hotelowa.

O wiele bardziej nietypowa jest propozycja, jaką złożyły władze Horsens. Przy niej pamiętny berliński namiot na lotnisku Tempelhof to zupełnie konwencjonalny projekt. Według niej, Konkurs miałby się odbyć na terenie byłego więzienia stanowego. Projekt zakłada powstanie sceny na wolnym powietrzu i widowni (stojącej) na 10.000 widzów. Czegoś takiego Eurowizja jeszcze nie widziała, i raczej nieprędko zobaczy (jeśli w ogóle kiedyś). Świadomość nikłych szans widzą chyba nawet sami składający tę ekscentryczną propozycję. To, co wiemy na pewno, to fakt, że DR chce kontynuować linię zapoczątkowaną przez Szwedów, Eurowizji mniejszej, może skromniejszej i mniej kosztochłonnej. Kolejna decyzja jakby wzorowana na tegorocznych gospodarzach to planowane zmiany w Dansk Melodi Grend Prix. W przyszłym roku duńskie eliminacje będą rozbudowane o rundy półfinałowe.

Nie wrócę!

Dwukrotna reprezentantka Irlandii, zwyciężczyni ESC 1992, mentorka duetu Jedward podczas finału narodowego w 2012 roku, Linda Martin była i w tym roku w Malmö by wspierać ekipę irlandzką. Jak się okazało, jej udział w ESC 2013 nie ograniczył się do wspierania Ryana Dolana. Organizatorzy wykorzystali jej występ z lat 90. w swoim filmowym felietonie przedstawiającym zwycięzców ESC sprzed lat (rozpoznając w niej Johny’ego Logana w stylizacji drag queen). Miejscowe media próbują uzyskać komentarz wokalistki w tej sprawie, ale ta woli zamiast tego otwarcie narzekać na fatalną decyzję europejskiej publiczności i jurorów, sytuującą irlandzką propozycję na ostatnim miejscu w finale. Jej zdaniem to „niewiarygodne i śmieszne, że utalentowany wykonawca ze świetną piosenką, który ciężko przepracował okres przygotowań, nie znajduje uznania i kończy na ostatnim miejscu”. Rozgoryczenie Lindy jest tak duże, że zapowiada definitywne zakończenie swojej przygody z ESC. Nie chce już uczestniczyć w żadnej roli w kolejnych irlandzkich reprezentacjach. Strata dla Zielonej Wyspy?

GŁOSOWANIA, KONKURSY I ANKIETA

• Dziś ostatni dzień głosowania wyłaniającego laureata nagrody im. Barbary Dex za ESC 2013. Zachęcam do udziału!
• Zapraszam też do wzięcia udziału we wspólnej ankiecie Eurovision Song Comedy i O-O 1999 oceniajacej tegoroczną Eurowizję.
• Trwa głosowanie w plebiscycie Władcy Regionów 2013. Zapraszam!
• Ruszyła 24. edycja KPE. Zachęcam do wspólnej zabawy!

Zielona Wyspa pełna miłości

Irlandczycy od lat konsekwentnie trzymają się swojej formuły wyboru reprezentanta. Wskazują piątkę mentorów (autorytetów branży muzycznej), którzy wskazują po jednym uczestniku finału narodowego. Ten odbywa się w ramach popularnego talk-show Late Late Show. Nie inaczej było tym razem. Głosami widzów i jury czwórkę konkurentów pokonał Ryan Dolan. Jego mentorem był producent muzyczny Stuart O’Connor. Ryan w programie wykonał własną kompozycję Only Love Survives i to wykonanie pozwoliło mu zdobyć bilet do Malmö i tytuł kolejnego reprezentanta Irlandii na Eurowizji. Czy Zielona Wyspa spodziewa się ósmego Grand Prix Konkursu?

4 x półfinał

Dziś wieczorem odbędą się cztery eurowizyjne koncerty. W Szwecji, Estonii, Rumunii i na Węgrzech rozegrane zostaną preselekcyjne półfinały. Po raz pierwszy eliminacyjne show odbędzie się w Rumunii, Szwedzi etap półfinałowy właśnie kończą, podobnie jak Estończycy.

23.02 | godz.20:00 | Melodifestivalen (Szwecja)

Rok temu o tej porze eurowizyjna arena jeszcze nie istniała. Tegoroczna dziś gościć będzie czwarty, ostatni, półfinał Melodifestivalen. Scena eliminacji gospodarzy tegorocznej edycji Konkursu trafiła do Malmö. Organizatorzy przygotowali sporo atrakcji. Na scenie pojawi się prowadząca ESC Petra Made, wystąpią członkowie grupy Alcazar (swego czasu etatowi uczestnicy MF) wraz z Dannym Saucedo. A co w stawce konkursowej? Płonący fortepian (Ralf Gyllenhammar), gigantyczny ekran (Ulrik Munther), tron (Army Of Lovers), bębny (Terese Fredenwall) i wielkie przezroczyste litery układające się w imię wokalistki (Sylvia Vrethammar). Kto tym razem przejdzie do finału? Kto swojej drogi poszuka w Andra Chansen? I w końcu, czy ktoś z dzisiejszej ósemki powróci do Malmö Arena w maju?

Transmisja: [SVT] [SVT MF]

[WYNIKI] Ulrik Munther i Ralph Gyllenhammar to kolejni finaliści MF. W Andra Chansen znaleźli się Behrang Miri oraz Robin Stjernberg.

23.02 | godz.20:00 | Selecţia Naţională (Rumunia)

Pierwszy z dwóch półfinałowych koncertów zostanie dziś rozegrany w Rumunii. Z 16. rywalizujących dziś piosenek 6 znajdzie drogę do finału dzięki głosom jury i widzów programu. Dziś o awans walczą m.in. Tudor Turcu, Natalia Barbu i Luminița Anghel. Show poprowadzą Paula Seling, Ovi, Andreea Bănică i Marius Rizea.

Transmisja: [TVR]

[WYNIKI] Pierwsi rumuńscy finaliści to: Casa Presei, FreeStay, Luminița Anghel, Cezar, Electric Fence i Tudor Turcu.

23.02 | godz.20:15 | A Dal (Węgry)

Węgrzy przebrnęli przez rundy eliminacyjne, teraz A Dal nabiera tempa. Na rozegranie dwóch półfinałów poświęci się tam dwa dni. Dziś pierwsza część rywalizacji o miejsca w finale. W stawce m.in. András Kállay-Saunders, Gergő Rácz, Odett czy Lilla Polyák, razem 9 wykonawców. Spośród nich jury wybierze dwójkę swoich faworytów, którzy zdobędą przepustki do finału. Pozostałe dwa miejsca przydzielą widzowie siłą swoich głosów (Uwaga! Istnieje możliwość głosowania poza granicami Węgier, należy wysłać SMS z numerem piosenki na numer +36308080888 w wyznaczonym czasie; można wysłać maksymalnie 20 wiadomości).

Transmisja: [MTV] [DUNA]

[WYNIKI] Miejsca w finale od jurorów dostali András Kállay Saunders i Gergő Rácz. Bilety od widzów dzierżą Laura Cserpes i Ildikó Keresztes.

23.02 | godz.20:35 | Eesti Laul (Estonia)

W estońskim finale zostało do obsadzenia jeszcze pięć miejsc. O to, by je zająć, rywalizować będzie druga dziesiątka wykonawców zakwalifikowanych do tegorocznej edycji Eesti Laul. W dzisiejszym półfinale kilka znanych już z poprzednich lat postaci: Rolf Roosalu czy grupa Tenfold Rabbit (zdobywcy tytułu Władcy Preselekcji 2012). Wśród faworytów wymienia się także zespół Põhja-Tallinn. Czy oni wszyscy znajdą się w finale? O tym zadecydują wspólnie jurorzy i widzowie show.

Transmisja: [ERR]

[WYNIKI] Liisi Koikson & Söörömöö, Birgit Õigemeel, Rolf Roosalu, Rasmus Rändvee & Facelift Deer i Põhja-Tallinn zdobyli miejsca w finale Eesti Laul 2013.

Mniej znaczy więcej?

Koza Mostra ft. Agathonas Iakovides

Znamy już cztery utwory, z których jeden pojedzie do Malmö reprezentować Grecję na Eurowizji. W przygotowaniach do tegorocznego Konkursu narodowego nadawcę ERT wspiera telewizja prywatna MAD TV. I choć współpraca ta jest w dużej mierze kryzysową koniecznością, to jej efekty wyglądają (i na razie brzmią) dość obiecująco. W czterech wyselekcjonowanych piosenkach udało się zawrzeć większą różnorodność muzyczną niż w szerszych stawkach finałów narodowych w latach poprzednich. O bilet na ESC 2013 walczą:

Koza Mostra ft. Agathonas Iakovides - Alcohol Is Free

Aggeliki Iliadi - Chílies kai mia nýchtes

Alex Leon ft. Giorgina – Angel

Thomai Apergi - One Last Kiss

Lista gości specjalnych finału narodowego jest dłuższa i aż roi się na niej od znanych eurowizyjnych nazwisk. I tak, Helena Paparizou (ESC 2005) wystąpi na scenie w duecie z Vicky Leandros (ESC 1967 i 1972), kolejni zwycięzcy sprzed lat wykonają duety z lokalnymi wykonawcami: Alexander Rybak (ESC 2009) i Kostas Martakis (FN 2008), Ruslana (ESC 2004) i Eleni Foureira, Dima Bilan (ESC 2008) i Demy oraz Marija Serifovic (ESC 2007) i Vegas. Wystąpi także poprzednia reprezentantka Grecji, Eleftheria Eleftheriou. 

Ryan Dolan

Mentorzy wybrali

Choć piosenki wytypowane do irlandzkiego finału narodowego po raz pierwszy usłyszymy dopiero jutro, już dziś wiemy, jakie noszą tytuły i kto będzie je wykonywał. Mairead Farrell stawia na 22-letnią wokalistkę, Kasey. Utwór, którym powalczy o wyjazd eurowizyjny nosi tytuł Kiss me there. Wybrańcy Shay Healy to grupa Inchequin, w której występie łączyć się będą wątki irlandzkie i... tureckie, widoczne już w tytule utworu: Son kez/The last time. Marka McCabe reprezentować będzie Aimée Fitzpatrick, lokalna gwiazda Internetu, w finale wyśpiewa i wytańczy piosenkę Crashing down. Wybór dokonany przez Niall Mooney padł na inną utalentowaną tanecznie wokalistkę, ZoeAlexis Bohorquez, uczestniczkę The Voice of Ireland, o Eurowizję walczą utworem Fire. I na koniec Stuart O’ Connor i jedyny w stawce solista, nazywa się Ryan Dolan, jego konkursowa propozycja to Only love survives. Czy pozwoli jemu przetrwać? Wszystkie piosenki zostaną wyemitowane jutro w programie Mooney rozgłośni RTÉ Radio 1 (audycja rozpoczyna się o godz. 15:00 naszego czasu).

Eurowizja na prowincji

 Choć Malmö to jedno z ważniejszych szwedzkich miast, to jest też najmniejsze z miast goszczących Konkurs Piosenki Eurowizji w ostatnich latach. Szwedzcy organizatorzy chcą z tego faktu uczynić silny atut. Ich ambicją jest ograniczenie do minimum (jeśli nie całkowite wyeliminowanie) miejsc w mieście, w których nikt o imprezie nie słyszał. 

Moriska Paviljong - EuroClub 2013

Na dobry początek wyznaczono lokalizację dwóch centralnych miejsc eurowizyjnej zabawy. I tak, Euro Club będzie się mieścił w Moriska Paviljong (znanym też pod nazwą Moriskan), zaprojektowany w 1902 roku pawilon rozrywkowy na terenie Folkets Park w centrum Malmö. Cechą charakterystyczną budynku są wieże stanowiące wyróżnik orientalnego stylu budowli. 

Gustav Adolfs Torg

Kolejnym centrum eurowizyjnych wydarzeń będzie tzw. Wioska eurowizyjna ulokowana na terenie Gustav Adolfs Torg, jednym z centralnych placów miasta. Ma się tam znaleźć miejsce na sklep z gadżetami eurowizyjnymi, stanowiska promocyjne dla krajów uczestniczących w ESC i wszystko, co pozwoli urzeczywistnić ideę budowania międzykulturowych mostów między fanami Konkursu. Jednym z symboli przyszłorocznej Eurowizji ma być przeprawa Øresund łącząca Malmö z Kopenhagą. Jedna z imprez towarzyszących ESC 2013 ma się odbyć właśnie na terenie duńskiej stolicy, jednak jej szczegóły pozostają nadal tajemnicą. Ponadto, w wielu miejscach na terenie miasta-gospodarza mają stanąć telebimy pozwalające jak największej liczbie fanów śledzić na żywo wydarzenia z Malmö Areny.

Kto następny?

Autorytety dla Zielonej Wyspy

Poznaliśmy dziś piątkę mentorów odpowiedzialnych za dobór wykonawców i piosenek do irlandzkich preselekcji przed przyszłoroczną Eurowizją. Każdy z nich wybierze jednego kandydata i będzie z nim współpracować przy wyborze i przygotowaniu preselekcyjnego utworu. W przyszłym roku tę odpowiedzialność poniosą:

Mairead Farrell – prezenterka radiowa

Shay Healy – autor piosenek, m.in. What's Another Year, zwycięskiej piosenki ESC 1980.

Mark McCabe – producent i radiowy dj, odpowiedzialny za oprawę muzyczną licznych imprez irlandzkich i międzynarodowych

Niall Mooney – współtwórczyni irlandzkiego utworu Et Cetera (ESC 2009)

Stuart O’Connor – producent muzyczny

W najbliższym czasie ta piątka ruszy na poszukiwania idealnego reprezentanta Irlandii na najbliższą edycję Eurowizji. W jakim kierunku pójdą? Czy Shay Healy będzie szukał nowego Johny’ego Logana? Jedno jest pewne, w irlandzkiej piątce zabraknie (tym razem) duetu Jedward.